Ne në Krushë të Madhe
kemi një shtëpi të vogël
është e pasur për brenda
deri me më të voglën lodër.

Aty jeton gjyshi - Baba Can
edhe gjyshja – Esa,
në muajt e verës mbushet
me nipër dhe mbesa.

Kjo shtëpi tri dhomëshe
e vogël për çudi,
se si na zë të gjithëve
as vetë nuk e di!

Mu si një koshere
e mbushur me bletë,
rritet për çdo ditë
ky lis me shumë degë.

Baca Can dhe Esa
që janë dy Inxhi
kanë gjashtë Diamante
me nga një, dy dhe tre florinj.

Sa gaz e hare
rreth e rreth te votra
kur qeshin, kuvendojnë
vëllezërit me motra.

Një tregim të bukur
rrëfen gjyshi me ëndje,
i madh e i vogël
dëgjojnë me vëmendje.

Disa kërkojnë pite
- "Unë dua fli nona Esë",
të gjithëve ua plotëson dëshirat
gjyshja pa përtesë.

Kur pushimet kalojnë
e duhet kthyer në kurbet,
duket se në shtëpi
askush nuk ka mbet.

Bëhemi të gjithë gati
fillojmë me të parin hap,
dëgjohet zëri i fëmijëve
"Mos u mërzitni, se ne do vijmë prapë".

Pra prindër të dashur,
mos u ngushtoni kurrë,
sepse ne me Ju gjithmonë
kemi me u mburrë.

Mos thoni asnjëherë
"Nuk na erdh askush",
sepse me zemër e shpirt
ne jemi pranë jush.